Over Ulga-Rania
Mijn naam is Ulga-Rania en ik ben geboren op 04 april 2001 in de Punt
Mijn vader is No Limit en mijn moeder is Horania.
Ik dartelde er vrolijk op los.
Plotseling kwam er iemand naar mij kijken en ik ving iets op over verkopen ofzo.
Ik ging dus verhuizen naar het noorden van Nederland.
Daar aangekomen moest ik wel even wennen, maar ik heb daar 2 jaar lang een luxe leventje geleid.
Ik werd geknuffeld en gepoetst, mijn eten en drinken kreeg ik op tijd dus wat wou ik nog meer.
Toen werd er een raar ding op mijn rug gelegd wat de mensen zadel noemen en kreeg ik een koud ding in mijn mond wat bit werd genoemd.
Toen ging er ook nog iemand op me zitten, pfff dat was raar.
Maar die ging rustig met me stappen en dat vond ik toch wel interessant.
Net toen ik dacht dat gaat heerlijk hier, kwam er ineens weer iemand naar me kijken en werd er alweer gesproken over geld.
Ik snapte het al ik ging weer verhuizen en kwam terecht in de omgeving van Zuidwolde.
Maar ook hier bleef ik niet lang en nadat ik voor de 3e keer was bekeken ging ik op 14 februari 2006 naar mijn huidige baasje in de omgeving van Meppel.
Die heb ik eens horen vertellen dat ze me niet wil verkopen dus ik hoef gelukkig niet weer te verhuizen.
Wel stopt ze me iedere keer in een hokje dat trailer wordt genoemd en gaan we naar les of concours.
In het begin vond ik die rare dingen die ze hindernissen noemen nog een beetje vreemd en gooide nogal eens een balk of stopte voor zo’n raar ding met een hek of muur.
Eerst moet je voor een hokje gaan staan waar mensen inzitten en dan gaan ze ook nog aan een bel trekken.
Ik dacht dan moet ik er nu zeker als een speer vandoor en ging lekker racen in het parcours dan was ik er eerder vanaf.
Maar toen kwam er iemand mijn baasje vertellen wat ze met mij moest doen in het parcours en kreeg ik zware oefeningen.
De zweetdruppels dropen van me af.
Aan al dat gecontroleerde gedoe had ik eigenlijk geen zin en vloog gewoon lekker het parcours weer door.
Soms wist mijn baasje mij zo te manipuleren dat ik toch foutloos rond ging.
Na 01 december zei mijn baasje dat we een winterstop hadden.
Wat dat nou weer was wist ik ook niet, maar daar kwam ik al snel achter.
We gingen niet meer naar concours joepiehiiiii.
Maar de zware oefeningen gingen wel door en daar had ik toch mooi even niet op gerekend.
Op een dag kwam er ook nog iemand die naar mijn gebit ging kijken.
Hij had het over een lekker feesie en begon mijn tanden en kiezen te vijlen.
Ook haalde hij er 2 wolfskiezen uit wat ik de eerste paar dagen wel raar vond.
Ik bleef het bit aan de linkerkant vasthouden want daar was ik al bijna een jaar aan gewend.
Maar mijn baasje ging mij opeens ook anders rijden en dat voelde toch prettiger, vandaar dat ik ook beter mijn best ging doen.
Het mooie weer kwam weer aan en 18 maart moest ik weer de trailer in.
Dat was niet de gewone lesdag dus ik voelde al nattigheid.
We kwamen bij een manege waar een dressuurwedstrijd aan de gang was.
Gezellig met al die andere paarden dacht ik, maar ook ik moest eraan geloven.
Nou ja een dressuurproefje kon ik wel hoor.
2 weken later moest ik weer een dressuurproefje doen en deed ik toch iets beter mijn best.
06 april gingen we weer naar een plek waar ze allemaal hindernissen hadden neergezet.
Ik had inmiddels aardig wat geleerd en sprong foutloos rond.
13 april gingen we weer naar concours en ik begon het foutloos rondgaan aardig onder de knie te krijgen.
20 april haalde mijn baasje met mij voor de 1e keer een prijs en kreeg een groen lintje.
Dat betekende dat we 5e waren geworden en kreeg ik een extra appel.
Nu weten jullie een beetje hoe het mij het afgelopen jaar is vergaan en zal ik elke week een verslag over mijn ervaringen doen.
